KALENDARIUM ŻYCIA
STANISŁAWA OD JEZUSA I MARYI PAPCZYŃSKIEGO

 

 

Dzieciństwo i młodość

1631 – 18 maja – przychodzi na świat w Podegrodziu z rodziców: ojca Tomasza Papki, matki Zofii z domu Tacikowska

1640-1643 – pobiera naukę gramatyki w szkole parafialnej w Podegrodziu, którą w 1643 kończy w zakresie I klasy (infima)

1643 – kontynuuje szkołę w Nowym Sączu w zakresie II klasy gramatyki (media)

1646 – przez kilka tygodni kontynuuje naukę w kolegium jezuitów w Jarosławiu

1646-1649 – udaje się do kolegium jezuitów we Lwowie, gdzie nie zostaje przyjęty; zarobkowo podejmuje korepetycje, a z czasem zapada na ciężką chorobę; cudownie uleczony w 1649, wraca do Podegrodzia

1649-1650 – pobiera naukę w kolegium pijarów w Podolińcu i kończy III klasę gramatyki (suprema)

1650-1651 – kształci się w kolegium jezuitów we Lwowie, gdzie kończy poetykę i rozpoczyna retorykę; opuszcza jednak miasto na skutek wojny

1652-1654 – kontynuuje naukę w kolegium jezuitów w Rawie Mazowieckiej, gdzie ukończył retorykę i zarazem szkołę średnią oraz odbył 2 lata studiów filozoficznych

 

Okres pijarski

1654 – 2 lipca – wstępuje do nowicjatu pijarów w Podolińcu (Słowacja)

1655 – w drugim roku nowicjatu studiuje teologię u Franciszkanów Reformatów w Warszawie

1656 – dla swojego kierownika duchowego pisze Secreta Conscientiae ad Reverendum Patrem N.N. Poloniae V[icarium] meum in Spiritualibus Magistrum (Tajemnice sumienia); dwa fragmenty tego pisma zachowały się do dzisiaj

1656 – 22 lipca – składa śluby proste w zakonie pijarów

1658-60 – naucza retoryki w kolegium pijarów w Podolińcu

1661 – 12 marca – w Brzozowie k. Rzeszowa otrzymuje święcenia kapłańskie z rąk biskupa przemyskiego Stanisława Sarnowskiego

1660-62 – naucza retoryki w kolegium pijarów w Rzeszowie

1663-67 – w Warszawie jest nauczycielem, kaznodzieją, spowiednikiem, moderatorem bractwa Matki Bożej Łaskawej, prefektem w kolegium

1663 – w Warszawie wydaje drukiem Prodromus reginae artium sive informatio tyronum eloquentiae (Zwiastun królowej sztuk)

1664 – w Warszawie wydaje drukiem Doctor Angelicus, in sui Ordinis Varsaviensi Basilica, pro nostris laudatus a P.Stanislao a Iesu Maria, Clericorum Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum Sacerdote (Doktor anielski)

1667 – w Warszawie zostaje wydany drukiem Panegyris Lyrica Illustrissimo et Reverendissimo Domino D. Joanni Gembicki Dei et Sedis Apostolicae Gratia Episcopo Plocensi decantata per P. Stanislaum a Iesu Maria Clericorum Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum Anno 1666 (Panegiryk liryczny)

1667 – 20 października - w Warszawie, na krótko przed udaniem się do Rzymu na wezwanie przełożonego generalnego pijarów, pisze Protestatio Romam abeuntis (Oświadczenie odchodzącego do Rzymu)

1668 – z Rzymu zostaje wysłany przez generała do Nikolsburga (Mikulov, Czechy), skąd wraca do Warszawy

1669z polecenia przełożonych, z okazji wyboru Michała Korybuta Wiśniowieckiego na króla, pisze panegiryk Panegyricus Augustissimo Principi Michaeli Korybuth Divinitus Electo Regi Poloniae, Lithuaniae, Russiae, [...] Magno Duci, debitae subiectionis et observantiae causa a Regio Collegio Varsaviensi Clericorum Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum Consecratus (Panegiryk dla najczcigodniejszego księcia Michała Korybuta); wydany drukiem tego samego roku w Warszawie

1669 – we wrześniu udaje się do rezydencji pijarów na Kazimierzu w Krakowie

1669 – ukazuje się drukiem Triumphus sine originali macula conceptae Magnae Virginis, nova methodo, celeberrime adornatae (Triumf bez zmazy pierworodnej poczętej wielkiej Dziewicy), jako wstęp do: D. C. Kochanowski, Novus Asserendae Immaculatae Conceptionis Deiparae Virginis Modus, Cracoviae 1669, ss.XVIII-XIX.

1670 – w styczniu zostaje uwięziony najpierw w domu zakonnym w Podolińcu, a później w Prievidzy (Słowacja); po 3 miesiącach 22 marca zwolniony, wraca na Kazimierz i oddaje się pod opiekę biskupa krakowskiego Andrzeja Trzebickiego

1670 – w Krakowie ukazuje się drukiem Orator Crucifixus sive Ultima Septem Verba Domini nostri Iesu Christi, totidem piis discursibus exposita per R. P.Joannem Papczyński, Presbyterum Polonum (Ukrzyżowany mówca)

 

Założyciel Zakonu Marianów

1670 – 11 grudnia – z rąk wiceprowincjała o. M. Krausa otrzymuje dyspensę papieską i odchodzi od pijarów, jednocześnie w obecności tych samych osób dokonuje aktu Oblatio (Ofiarowanie siebie) z zamiarem założenia Zakonu Marianów od Niepokalanego Poczęcia NMP

1671-73 – w Luboczy, u Karskich jest kapelanem; tu przywdziewa biały habit i opracowuje Norma vitae (Reguła życia) dla przyszłych marianów

1671 – w Luboczy lub w Krakowie, z powodu powstałych kontrowersji po opuszczeniu pijarów pisze Apologia pro egressu e Scholis Piis (Apologia wystąpienia z Zakonu Szkół Pobożnych)

1673 – za radą o. Franciszka Wilgi, kameduły, i za zgodą biskupa ordynariusza Stefana Wierzbowskiego, o. Papczyński przybywa 30 września do Puszczy Korabiewskiej, gdzie zostaje przełożonym wspólnoty pustelników żyjących według Norma vitae; bp Jacek Święcicki, archidiakon i oficjał warszawski, podczas wizytacji 24 października zatwierdza dekretem pierwszy klasztor Zakonu Marianów

1675­ – udaje się do Krakowa, aby tam wydać drukiem Templum Dei Mysticum quod in Homine Christiano demonstravit R. P. Stanislaus a Iesu Maria Presbyter Polonus (Mistyczna świątynia Boga)

1675 – w klasztorze w Puszczy Korabiewskiej opisuje początki powstania marianów w Fundatio Domus Recollectionis (Założenie domu skupienia)

1677 – aprobata fundacji instytutu Księży Eremitów Marianów w Puszczy Korabiewskiej przez Sejm Rzeczypospolitej

1677 – marianie otrzymują “Wieczernik Pański” w Nowej Jerozolimie (Góra Kalwaria), dokąd przenosi się o. S. Papczyński z Puszczy Mariańskiej

1677 – 1682 – w Górze Kalwarii głosi i spisuje przez kilka lat rozważania i konferencje pt. Inspectio Cordis, Stanislai a Iesu Maria Congregationis Immaculatae Conceptionis Clericorum Recollectorum, ex Scholis Piis Praepositi ‑ Recollectiones pro Dominicis et Festis totius anni et Menstruis exercitiis tumulturaria [= tumultuaria?] opera consutatae (Wejrzenie w głąb serca)

1679 – 21 kwietnia – kanoniczna erekcja Zakonu Marianów na terenie diecezji poznańskiej przez bpa Stefana Wierzbowskiego w Nowej Jerozolimie

1684 – w czerwcu Założyciel zwołuje w Puszczy Korabiewskiej pierwszą kapitułę generalną

1690 – w Warszawie wydaje drukiem Christus Patiens, Septem Discursibus Quadragesimali Paenitentiae accomodatis, Devotae Piorum considerationi Propositus per Patrem Stanislaum a Iesu Maria Sacerdotem Polonum (Chrystus cierpiący)

1690 – udaje się do Rzymu w celu uzyskania aprobaty papieskiej dla mariańskiego instytutu, choruje i powraca, nie osiągnąwszy celu

1692 – 9 grudnia – w obliczu ciężkiej choroby i ewentualnej śmierci pisze Testamentum [primum] (Testament pierwszy)

1698 – jesienią wysyła do Rzymu o. Joachima Kozłowskiego w celu uzyskania aprobaty papieskiej dla mariańskiego instytutu

1699 – 21 września – Stolica Apostolska udziela aprobaty dla Zakonu Marianów, który po przyjęciu Regula decem beneplacitorum BVM (Reguła dziesięciu cnót NMP) i agregacji do Zakonu Braci Mniejszych staje się zakonem o ślubach uroczystych

1699 – 15 października – objęcie trzeciej fundacji – w Goźlinie

1699 – Innocenty XII wysyła list (breve) do nuncjusza apostolskiego Franciszka Pignatellego w Rzeczypospolitej nakazujący mu przyjęcie ślubów od marianów

1701­ – w perspektywie zbliżającej się śmierci pisze Testamentum [alterum] (Testament drugi)

1701 – 6 czerwca – Założyciel składa uroczyste śluby na ręce nuncjusza apostolskiego w Warszawie; 5 lipca przyjmuje profesję zakonną swoich współbraci w Wieczerniku

1701 – 17 września – umiera w Górze Kalwarii, gdzie też w kościele “Wieczerzy Pańskiej” zostaje pochowany

 

Proces beatyfikacyjny

1705 – powstaje pierwsza biografia napisana przez o. Mansueto Leporiniego OFM pt. Vita Fundatoris Congregationis Polonae Ordinis Immaculatae Conceptionis BVM

1754 – Sługa Boży Kazimierz Wyszyński pisze Vita Venerabilis Servi Dei Patris Stanislai a Iesu Maria

1764 – Sejm Rzeczypospolitej Obojga Narodów, króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, 20 grudnia przedłożył “Wniesienie się ad Curiam Romanam o kanonizację i beatyfikację Stanisława Papczyńskiego”

1767 – 10 czerwca – w Warszawie I sesja Poznańskiego Informacyjnego Procesu Beatyfikacyjnego o. Stanisława od Jezusa i Maryi Papczyńskiego

1769 – zakończenie procesu diecezjalnego i przesłanie akt do kongregacji rzymskiej

1775 – 15 lipca – Kongregacja Obrzędów wydaje dekret aprobujący pisma o. Papczyńskiego

1775 – ostatni dokument w toczącej się sprawie i przerwa w procesie beatyfikacyjnym

1923 – decyzja kapituły generalnej odbywającej się pod kierownictwem przełożonego generalnego, bł. Jerzego Matulewicza o podjęciu starań o wszczęcie procesu beatyfikacyjnego

1953 – kontynuacja procesu i mianowanie postulatora sprawy

1992 – 13 czerwca – ogłoszenie Dekretu o heroiczności cnót ojca Stanisława Papczyńskiego.

2006 - 16 grudnia - ojciec święty Benedykt XVI potwierdził dekret Kongregacji Spraw Świętych uznający cud dokonany za przyczyną Sługi Bożego Stanisława od Jezusa i Maryi Papczyńskiego.

2007 – 16 września – w Licheniu, beatyfikacja ojca Stanisława Papczyńskiego, której w imieniu ojca świętego Benedykta XVI dokonał Jego Eminencja Kardynał Tarcisio Bertone, Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej

 

Proces kanonizacyjny

2012 – 16 listopada w Ełku rozpoczął się proces diecezjalny w sprawie domniemanego cudu za wstawiennictwem bł. Ojca Stanisława Papczyńskiego

2014 – 30 kwietna w Ełku zakończenie procesu diecezjalnego w sprawie domniemanego cudu za wstawiennictwem bł. Ojca Stanisława Papczyńskiego

2015 – 17 września w Rzymie odbyła się Konsulta Lekarska w sprawie domniemanego cudu  za przyczyną Ojca Stanisława Papczyńskiego.

2015 – 10 listopada w Rzymie odbyła się Konsulta Teologów w sprawie domniemanego cudu za przyczyną Ojca Stanisława Papczyńskiego.

2016 – 22 stycznia Kongregację Spraw Kanonizacyjnych upoważniona dzień wcześniej przez Ojca św. Franciszka promulgowała dekret o cudzie za przyczyną bł. Stanisława od Jezusa i Maryi Papczyńskiego.

Wydawnictwo katolickie PROMIC Centrum Formacji Maryjnej Salvatoris Mater Oremus - czasopismo religijne Słowo Wśród Nas - czasopismo katolickie
© Stowarzyszenie Pomocników Mariańskich 2016
Tworzenie stron internetowych ActivePC